معيشت تنگ و سراسر رنج و درد آنان باز نمانند . آرى بر ايشان لازم است كه به اين فرمان « قرآن كريم » گوش فرا دارند و به آن عمل كنند : * ( وَلا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ ) * به سوى ستمگران مگراييد ( و از آنان پشتگرمى مجوييد ) كه آتش شما را خواهد سوخت » . « 1 » سوّم - زندگى و معيشت شيطانى را ( به تعبير پيامبر اكرم « ص » و - امام صادق « ع » ) ، جايز نشمارند و به آن با زبان يا كردار يا سكوت خوشامد نگويند . چهارم - از آنچه در اينجا و آنجا از اسرافهاى فراوان و مصرفهاى گرانبها و مايهء ويرانى مصالح توده ها و حقوق ايشان پيش مىآيد ، چشم فرو مگيرند و خود را به بيخبرى نزنند ، در صورتى كه اينها همه در برابر چشم و گوش توده هاى ناكام و سخت گذران و نيازمند به ساده ترين نيازها و وسايل صورت مىپذيرد . پنجم - آيهء قرآنى را : * ( قُلْ : مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ الله الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِه وَالطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ ) * . . . - ( 2 ) چه كسى زينتى را كه خدا براى بندگانش پديد آورده است و رزق و روزى پاكيزه را حرام كرده است . . . ؟ » ، وسيله اى در دست هوسبازان قرار ندهند تا به بهانهء آن هر اندازه و به هر شكل كه مىخواهند - با خاطر جمعى - به اسراف و افراط و تجمّل بپردازند ، بىآنكه توجّهى به مقصود آيه داشته يا در اطراف آن به تفقّه و فهميدن واقعى پرداخته باشند . و در اين هنگام از آنان مىپرسيم : آيا گروهها گروه مردم بينوا بندگان خدا نيستند ؟ پس چرا نبايد به چيزى از اين زينت و روزى پاكيزه دسترسى پيدا كند ؟ آيا خداوند مترفان را به چنين نعمت وافر و زينت زيبا مخصوص گردانيده و ديگران را از آن محروم كرده است ، يا - و پناه بر خدا - اينان و طرفدارانشان محروميّتها را پديد آورده‌اند ؟ آرى ، اين خداوند مهربان نيست كه به مظلومان ستم مىكند ، بلكه - به نصّ « قرآن كريم » - برخى توانمند بر ناتوانان ستم روا مىدارند .

--> « 1 » « سورهء هود » ( 11 ) : 113 .